समाई हातहरु बढाउ अघी जनता , नमानी त्रास कती ।
खुल्छन अनी आँखा सबका, दुस्मन छन देशका जती ।।
एउटै हो पिडा सबका भन्दै सबले, सोचऊ सबै मानब ।
तिम्राछन पोज ठुला अनी कुर्च्रीहरु ती, नभौ तर दानब ।।
मर्छउ एक दिन जानु पर्छ सबले ,पर्खि रहेछौ त्यो दिन ।
गर्छौ गर कल्यण देशको ,सोच्दै बिचार एक छिन ।।
उत्रिय राम पनि बाण लीइ, गर्न बद राबणको ।
नआउला भन्न सकिन्न तिमीमा, तेस्तै दिन बदको ।।
लाग्यो भोक मरी छट्पटिदै सब त्यहा ,मागी रहेछन भिक ।
निस्किउन कसरी बाहिर बिचरा, छैन लिने केही चिज ।।
खोल्दैनौ किन आँखा भित्री दिलले, देख्दैनौ काडाहरु ।
आउला बाण छेडला मुटु महा, पाउदैनौ केही अरु ।।
छैन माया ,मान ,सम्मान तिमीमा, मरेउ भने यसरी ।
पर्दैनौ गती सुख शान्ति तनमा, आउँदैन केही गरी ।।
हेर फुललाई अनी ती काडा, सुन्दर भएर के भो ।
खोझ्छौ छिर्न भने तिमी त्यहाँ, थाहा हुन्छ बल्ल त्यो ।।
फर्क आउ समाउ देउ माया सबमा ,लगाउ मलम पनि ।
हट्ने छन रिस राग सबका, पुज्नेछन देब भनी ।।
माग्छन लाख्यौ नेपाली भिख तिमीमा, गर्दै यही चाहना ।।
फुल फुल सरी छर्दै सान्ती देशमा, सबको यही कामना ,,,,,,,,,,
जगोस प्रेम भाब सबमा, जागुन नब भाबना ,,,जागुन नब भाबना .............
0 comments:
Post a Comment